در لیست زیر به ۱۰ فرودگاهی میپردازیم که در نوع خود خطرناک هستند، بنابراین بهتر است قبل از سفر آگاهی بیشتری کسب کنید.
۱۰. فرودگاه هوانگ هو (Hwang Ho)، جزیرهی صبا (Saba)، جزایر آنتیل هلندی
فرودگاه هوانگ هو دارای کوتاهترین باند فرود با ۳۹۶،۵ طول است. نکتهی قابل ذکر این که خلبانان پرواز مجبور هستند در هنگام فرود با بادهای قوی دست و پنجه نرم کنند که آنها را
در وضعیت مرگباری قرار میدهد.
۹. فرودگاه مادیرا، پرتغال
خلبانانی که قصد نشاندن هواپیما در فرودگاه مادیرا را دارند، باید از میان کوهها و اقیانوس اطلس، شدیدا همگام با جهت عقربههای ساعت به این فرودگاه نزدیک شوند. این افراد در ابتدا هواپیما را به سمت کوهها میبرند و در لحظهی آخر با هوشیاری کامل و به سرعت، دماغهی آن را به سمت راست متمایل میکنند. در واقع، پرتغالیها یکی از غیر عادیترین فرودگاهها را ساختهاند، باند فرود بر روی زمین قرار ندارد، بلکه باید در هوا دنبال آن بگردید! مسیر فرود با ۲،۸۰۰ متر طول شبیه یک پل عظیم است که بر روی ستونهایی به ارتفاع ۸۰ متر واقع شده است. یک محوطهی پارکینگ در زیر این مسیر فرود وجود دارد و هیچفضای بازی در آنجا واقع نشده است.
۸. فرودگاه بینالمللی جان اف کندی، نیویورک
خلبانانی که مقصدشان این فرودگاه است، باید بسیار دقت کنند که با هواپیماهایی از دو فرودگاه دیگر (La Guardia و Newark) در همسایگی فرودگاه کندی برخورد نکنند. وجود این همسایه­ها، خلبانان را مجبور می­کند تا قبل از فرود بر روی باند 13L به محدوده­ی ارتفاع ۴.۵۷۵ متر و دید 8.25 کیلومتری برسند. یکی از اتفاقات متاثر کننده که به سختی فراموش خواهد شد در سال ۱۹۶۰ میلادی اتفاق افتاد و طی آن، هواپیمای یونایتد ایرلانز با هواپیمایی از خطوط TWA برخورد و ۱۲۸ مسافر آن در دم جان باختند.
۷. فرودگاه تانکونتین (Toncontin)، تگوسیگالپا (Tegucigalpa)، هندوراس
برای یک فرود موفقیت­ آمیز در فرودگاه تانکونتین، خلبان هواپیما باید بر فراز کوه­ها پرواز کند و و دماغه­ی هواپیما را قبل از این که باند فرود را لمس کند، در زاویه­ ۴۵ درجه به سمت چپ بچرخاند. از آن گذشته، خود باند فرود تنها ۱۸۴۶ متر طول دارد و در دره­ ی cotyloid واقع شده است. این فرودگاه در ارتفاع ۱.۰۰۵ متر بالاتر از سطح دریا ساخته شده و قادر نیست به هواپیماهای بزرگتر از بوٰئینگ ۷۵۷ خدمات رسانی کند. فرودگاه تان­کونتین به خانه­های مسکونی،جاده­ها، رستوران­ها و ایستگاه­های پمپ بنزین بسیار نزدیک است. اگر حادثه­ی سال ۲۰۰۷ برزیل را به خاطر داشته باشید، طی آن یک هواپیما از باند فرود خارج و با ایستگاه ترمینال برخورد کرد. در این برخورد هواپیما و مسافرانش بر روی زمین در آتش سوختند. این حادثه یک تراژدی واقعی بود.
۶. فرودگاه بارا(Barra)، اسکاتلند
فرودگاه بارا در یکی از جزایر کوچک هیبرید واقع در غرب اسکاتلند قرار دارد. این فرودگاه در واقع خلیج کم عمقی است که هواپیماها به طور منظم بر آن فرود می­آیند. سطح سختی فرود به جریان­ها و جزر و مد پایین بستگی دارد. بنابراین،خلبانان باید بسیار هوشیار باشند، چرا که ممکن است به درون یک چاله یه گودال کشیده شوند.
۵. باند فرود در ماتاکین (Matekane)، لسوتو(Lesotho)
باند فرود مذکور با ۴۱۶ متر طول بر لبه­ی یک دره­ی کوهستانی در ارتفاع ۲.۳۰۳ متری واقع شده است. گردشگرانی که از لسوتو بازدد می­کنند باید بدانند اگر هواپیما بلافاصله پس از پرواز شروع به سقوط کند، خیلی خطرناک نخواهد بود. اما اگر این هواپیما توسط یک خلبان بی تجربه که سعی می­کند از کوهستان دوری کند هدایت شود­، سطح خطر افزایش می­یابد. خلبانی به اسم تام کلیتور می­گوید:
یک خلبان باید از این دستور عمل پیروی کند: پرواز در جهت باد، بهتر از پرواز خلاف جهت آن است، چرا که کوه­ها در لسوتو از خلبانان قوی­تر هستند.
۴. فرودگاه جبل الطارق
فرودگاه جبل الطارق بین دریای مدیترانه و خلیج الگسیراز واقع شده است. این فرودگاه باند فرودی به طول ۱.۸۳۰ متر دارد که خلبانان را در حالت هشدار نگه می­دارد و باعث می­شود همیشه هوشیار و آگاه باقی بمانند. ویژگی این باند، وجود یک بزرگراه به سمت اسپانیا است که آن را قطع می­کند. در طول پرواز و هنگام فرود، پلیس به شدت مراقب است که هیچ راننده­ی بی احتیاطی به وسط جاده و در مسیر هواپیما متمایل نشود.
۳. فرودگاه بین­المللی ریگان، واشنگتن D.C، ایالات متحده
چه کسی حتی فکرش را می­کرد که فرودگاهی به این بزرگی و عظمت در میان سه فرودگاه خطرناک جهان قرار بگیرد. این فرودگاه بین دو ناحیه بسته واقع شده، به همین دلیل است که خلبانان باید به قدری مهارت داشته باشند که از نزدیک شدن به اشیاء مهم و استراتژیکی همچون مقر فرماندهی پنتاگون و CIA پرهیز کنند. در زمان صعود بر روی باند این فرودگاه، خلبانان باید خیلی سریع و هوشیار هواپیما را کنترل کنند تا از کاخ سفید دوری کنند. بعد از حادثهی یازده سپتامبر، سرویسهای امنیتی به شدت از این جمله پیروی میکنند: اگر حرکت هواپیما مشکوک باشد، تهدید بزرگی برای جان مسافران محسوب میشود.
۲. فرودگاه بین المللی شاهزاده جولیانا، سنت مارتین (St.Martin)
فرودگاه شاهزاده جولیانا یکی از بزرگترین سیستمهای حمل و نقل در منطقهی کارائیب محسوب میشود. طول باند فرود این فرودگاه فقط ۲،۱۸۰ متر است. طول این مسیر برای هواپیماهای کوچک و متوسط مناسب، اما برای بوئینگهای ۷۴۷ و ایرباس A340 پر از مسافر مناسب نیست. خلبانان مجبور هستند هواپیما را به گونهای بر زمین بنشانند که تقریبا با حصار باند فرودگاه در تماس باشد. باند فرود مستقیما از ساحل پشت حصار فرودگاه شروع میشود، بنابراین خطرات مضاعفی هواپیما و مسافرانش را تهدید میکند. در واقع کسی نمیداند که هواپیما چگونه فرود خواهد آمد.
۱. فرودگاه پارو( Paro)، بوتان
همهی گردشگران دوست دارند که از بوتان بازدید کنند و بر روی زمین آتش اژدها (fire dragon) واقع در میان قلههای مقدس هیمالیا قدم بزنند. اما مسافران قبل از اینکه پادشاهی را ببینند باید بر روی زندگیشان خطر کنند. تنها فرودگاه پادشاهی در میان رشتهکوههای هیمالیا و ارتفاع ۶،۰۰۰ متری احاطه شده است. فقط یک خلبان ماهر و کارآزموده میتواند هواپیما را تحت کنترل کامل بگیرد و به طور امن از میان دامنههای پوشیده با درختان مرتفع عبور دهد و در عین حال با قلههای کوه برخورد نکند و آن را به سلامت بر روی باند فرود بنشاند.